อย่างงั้นใหญ่เกินไปแหละ 55

5555 5
ร้องเป็นเคล็ดอ้างชัดชัด

กุก้...





ไม่ต่างจากมึงเร่ย :((
ฉานนั่งแถว 3 คุริคุริ
จากข้างล่าง +O+


TTTTTTTTTT*

ทามรายอยุ่

แน่นอน
เหอะๆ

ออนนี่หาอารัยหม่ำ ๆ ด้วยน้ะพี่ออมสิน !~~

ผ่านทางอินเตอร์เน็ต มั้ง

ไม่ได้เลียนแบบ
มันเปนโรคติดต่อ

เห้อออเราติดโรคจากแกล่ะ

นาฬิกาแห่งรอยยิ้มมมม *
เพื่อยืนยันว่าเราจะเป็นเพื่นกันตลอดไป
ไม่ว่าเวลาจะจะผ่านไปนานเท่าไร เราก็จะมีกันและกัน...

กรี๊ดดดดดดดดดด !!

และอารายล่ะที่หายไป

ถ้าดื้อแร้วน่ารักก้โอเคนะ 555

ช่ายๆ ด.เด็กน่ารัก รักเด็กๆ :D

ประหยัดไงไม่ต้องซื้อ

-3- ออมสินจ๋า~~~

เกลียดแพนเค้กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ฮ่าฮ่า.

เปนฉันได้มั้ย ?

มองมาที่ฉันคนเดียวได้มั้ย ?

อยากให้สนใจฉันบ้างเท่านั้นเอง.

ดอกไม้ที่เธอให้วัน การ์ดที่เธอซื้อมา
ยังวางข้างนาฬิการูปของเรา
กับร้านที่เธอชอบไปบ่อย โต๊ะที่ทาสีเทา
ได้มองทีไรใจยิ่งปวดร้าว

กี่วันที่เธอหายไป วันนี้เธออยู่ที่ใด
เรื่องจริงใช่ไหมเธอไม่กลับมา
จะเจอกันอีกเมื่อไร กี่ครั้งที่ถามไปด้วยน้ำตา
เบื่อตัวเองที่เป็นแบบนี้

กี่คนที่ผ่านเข้ามา กี่ครั้งที่ผ่านพ้นไป
กับเธอไม่รู้ทำไมยังฝังจำ
กี่คืนที่ยังฝันเรื่องเก่า ยังมีเธอเหมือนเงา
เหตุการณ์ยังคงชัดเจนไม่เปลี่ยนไป

แม้รักกันมากเท่าไร แต่สุดท้าย
คือต้องจากกัน แม้จะยาวนานเท่าไร
แต่ใจฉันจะรอ จนวันสุดท้าย

กี่วันที่เธอหายไป วันนี้จะอยู่ที่เดิม
เรื่องจริงใช่ไหมเธอไม่กลับมา
จะเจอกันอีกเมื่อไร กี่ครั้งที่ถามไปด้วยน้ำตา
จะยาวนานซักเท่าไหร่ หรือต้องถามไปจนตายอย่างนี้…